Premier League (nazywana także Barclays Premiership od nazwy sponsora) to piłkarskie rozgrywki ligowe na najwyższym szczeblu w Anglii. Jest ligą najczęściej oglądaną i najbardziej lukratywną na świecie. Wraz z Serie A czy Primera División jest zaliczana do najlepszych lig na całej kuli ziemskiej[potrzebne źródło].
FA Premier League (w takim kształcie, jaką znamy obecnie) została założona w 1992 przez kluby grające wówczas w The Football League (przed 1992 organ skupiający trzy najwyższe szczeble angielskiej piłki); dziś liczy sobie 20 zespołów. Podczas piętnastu rozegranych sezonów mistrzostwo wywalczyły tylko cztery drużyny: Manchester United, Blackburn Rovers, Chelsea F.C. i Arsenal Londyn. Spośród tej czwórki najbardziej utytułowany jest zespół z Manchesteru, który wywalczył tytuł dziewięć razy, w tym trzy razy z rzędu. Obecnym mistrzem Premiership są "Czerwone Diabły", które wygrały rozgrywki 2006/07.
Początki
Lata 80. były nieszczęśliwe i pechowe dla angielskiej piłki nożnej. Słabe wyniki reprezentacji, przestarzałe stadiony popadały w ruinę, liczba kibiców na stadionach spadała, ponadto na meczach coraz częściej pojawiali się chuligani i pseudokibice. Po tragedii na Heysel w 1985 angielskie kluby zostały zawieszone w rozgrywkach o europejskie puchary. Championship, ówczesna pierwsza liga, była stawiana daleko w tyle za innymi europejskimi rozgrywkami - Serie A czy Bundesligą oraz wielu najlepszych piłkarzy angielskich wyemigrowało, aby grać w innym kraju. Na początku lat 90. notowania piłkarskiej Anglii zaczęły jednak wzrastać. Reprezentacja Anglii osiągnęła świetny wynik w MŚ 1990 we Włoszech, odpadając po karnych w półfinałach. Po mundialu UEFA, europejski organ futbolowy, zdjął z angielskich zespołów zakaz. W styczniu tegoż roku w życie wszedł Raport Taylora, który nakazał wszystkim właścicielom stadionów zamontować na nich krzesełka i znacznie poprawić poziom bezpieczeństwa.
Także dochody z transmisji telewizyjnych stały się ważniejsze; w 1986 Championship otrzymała z tego tytułu tylko 6,3 mln funtów, jednak gdy kontrakt został odnowiony w 1988, telewizje wyłożyły 44 mln funtów przez cztery lata.
Powstanie Premiership
Pierwszy sezon ligi przypadł na lata 1992 i 1993 i najpierw liczyła ona sobie 22 zespoły. Pierwszą bramkę zdobył w meczu pomiędzy Manchesterem a Sheffield Brian Deane - dzięki tej bramce jego drużyna zwyciężyła. W 1995, na skutek interwencji FIFA liczba zespołów została zmniejszona do dwudziestu, podczas gdy cztery drużyny zostały wyznaczone do spadku, natomiast tylko dwie do awansu. 8 czerwca 2006, FIFA postanowiła zmniejszyć liczbę zespołów we wszystkich czołowych ligach europejskich do 18 na skutek zapełnionych terminarzy.
W lutym 2007 zmieniono nazwę z 'FA Premier League' na 'Premier League'
Struktura
Premier League jest kierowana przez korporację, podzieloną między dwadzieścia klubów. Każdy klub posiada pewną część udziałów, oraz swój głos we wszystkich aspektach działania spółki, takich jak kontrakty czy zmiany zasad. Kluby wybierają prezesów i grupę dyrektorów, którzy zajmują się codziennymi sprawami korporacji. Football Association, piłkarska federacja angielska, nie ingeruje w codzienne działanie spółki, jednak jest jednym z udziałowców i posiada prawo weta.
Format rozgrywek
W Premier League swoje mecze rozgrywa dwadzieścia zespołów. Podczas sezonu (który trwa od sierpnia do maja) każdy klub gra ze sobą dwukrotnie, raz na stadionie jednego z nich, a raz na stadionie drugiego - daje to 38 meczów dla każdego zespołu i 38 meczów w całym sezonie. Zwycięska drużyna otrzymuje trzy punkty, za remis dostaje się jeden, natomiast drużyna pokonana nie dostaje żadnego punktu. Kluby są klasyfikowane w tabeli po liczbie punktów, następnie po różnicy goli (bramek zdobytych i straconych). Na końcu sezonu klub, który zgromadził najwięcej punktów, zostaje mistrzem ligi
Mistrzowie Premiership
Sezon
Zwycięzca
2006–07
Manchester United
2005–06
Chelsea
2004–05
Chelsea
2003–04
Arsenal
2002–03
Manchester United
2001–02
Arsenal
2000–01
Manchester United
1999–00
Manchester United
1998-99
Manchester United
1997–98
Arsenal
1996–97
Manchester United
1995–96
Manchester United
1994–95
Blackburn Rovers
1993–94
Manchester United
1992–93
Manchester United
sobota, 9 lutego 2008
FA Cup (Puchar Anglii)
Puchar Anglii (F.A. Cup) - najstarsze narodowe rozgrywki piłkarskie na świecie. Organizatorem jest Angielska Federacja Piłkarska (The Football Association). W rozgrywkach biorą udział wszystkie angielskie kluby piłkarskie zrzeszone w związku.
Pierwszy finał tych rozgrywek odbył się 16 marca 1872 r. pomiędzy drużynami The Wanderers Londyn i Royal Engineers Chatham, w obecności dwóch tysięcy widzów zgromadzonych na Kennington Oval. Wygrali ci pierwsi, a jedynego gola zdobył Morton Peto Betts.
Pierwszy finał tych rozgrywek odbył się 16 marca 1872 r. pomiędzy drużynami The Wanderers Londyn i Royal Engineers Chatham, w obecności dwóch tysięcy widzów zgromadzonych na Kennington Oval. Wygrali ci pierwsi, a jedynego gola zdobył Morton Peto Betts.
Puchar Uefa
Puchar UEFA w piłce nożnej to cykliczne rozgrywki piłkarskie, organizowane przez Europejską Federację Piłkarską, w których biorą udział zespoły piłkarskie, zajmujące czołowe lokaty w narodowych rozgrywkach piłkarskich najwyższego szczebla, z wyłączeniem drużyn biorących udział w Lidze Mistrzów. Po reformach rozgrywek pucharowych w połowie lat 90. w Pucharze UEFA występują także mistrzowie nisko notowanych federacji europejskich oraz dołączane są drużyny wyeliminowane z eliminacji i rozgrywek grupowych Ligi Mistrzów, a po likwidacji Pucharu Zdobywców Pucharów także zwycięzcy krajowych rozgrywek pucharowych (w Polsce – Puchar Polski).
Od 2004 rozgrywki o Puchar UEFA przeprowadzane są systemem pucharowo-grupowym. Preeliminacje, pierwsza oraz trzecia i każda kolejna runda to dwumecz, którego zwycięzca awansuje dalej. Druga runda to rozgrywki grupowe, w których bierze udział 40 zespołów podzielonych na 8 pięciozespołowych dywizji. Każda drużyna gra po jednym meczu z przeciwnymi drużynami (nie ma rewanżów). W sumie zespół gra 2 mecze u siebie i 2 na wyjeździe. Do następnej rundy awansują 32 zespoły:
24 zespoły z drugiej rundy – po 3 z każdej grupy
8 zespołów, które zajęły 3 miejsca w grupach pierwszej rundy Ligi Mistrzów
Puchar UEFA zainicjowano w 1954; pomysłodawca, Szwajcar Ernst Thommen, dyskutował o utworzeniu nowych rozgrywek piłkarskich, dających szansę regularnej rywalizacji międzynarodowej klubom i miastom, podczas finałów mistrzostw świata w 1954 z kilkoma czołowymi działaczami i trenerami europejskimi (Węgier Gusztav Sebes, Rosjanin Walentin Granatkin, Heinz Schoebel z NRD). W listopadzie 1954 idea została publicznie ogłoszona i niebawem zyskała kolejnych prominentnych zwolenników (przyszły prezydent FIFA Stanley Rous i wiceprezydent FIFA Ottorino Barassi); 2 marca 1955 na kongresie UEFA w Wiedniu ustalono regulamin nowych rozgrywek – pod nazwą Puchar Miast Targowych, 18 kwietnia 1955 rozlosowano przeciwników, a 4 czerwca 1955 zainaugurowano rozgrywki. Pierwsza edycja trwała trzy lata. Startowały czołowe kluby piłkarskie oraz reprezentacje wielkich miast, organizujących imprezy targowe.
Od 1971 rozgrywki noszą nazwę Pucharu UEFA.
Od 2004 rozgrywki o Puchar UEFA przeprowadzane są systemem pucharowo-grupowym. Preeliminacje, pierwsza oraz trzecia i każda kolejna runda to dwumecz, którego zwycięzca awansuje dalej. Druga runda to rozgrywki grupowe, w których bierze udział 40 zespołów podzielonych na 8 pięciozespołowych dywizji. Każda drużyna gra po jednym meczu z przeciwnymi drużynami (nie ma rewanżów). W sumie zespół gra 2 mecze u siebie i 2 na wyjeździe. Do następnej rundy awansują 32 zespoły:
24 zespoły z drugiej rundy – po 3 z każdej grupy
8 zespołów, które zajęły 3 miejsca w grupach pierwszej rundy Ligi Mistrzów
Puchar UEFA zainicjowano w 1954; pomysłodawca, Szwajcar Ernst Thommen, dyskutował o utworzeniu nowych rozgrywek piłkarskich, dających szansę regularnej rywalizacji międzynarodowej klubom i miastom, podczas finałów mistrzostw świata w 1954 z kilkoma czołowymi działaczami i trenerami europejskimi (Węgier Gusztav Sebes, Rosjanin Walentin Granatkin, Heinz Schoebel z NRD). W listopadzie 1954 idea została publicznie ogłoszona i niebawem zyskała kolejnych prominentnych zwolenników (przyszły prezydent FIFA Stanley Rous i wiceprezydent FIFA Ottorino Barassi); 2 marca 1955 na kongresie UEFA w Wiedniu ustalono regulamin nowych rozgrywek – pod nazwą Puchar Miast Targowych, 18 kwietnia 1955 rozlosowano przeciwników, a 4 czerwca 1955 zainaugurowano rozgrywki. Pierwsza edycja trwała trzy lata. Startowały czołowe kluby piłkarskie oraz reprezentacje wielkich miast, organizujących imprezy targowe.
Od 1971 rozgrywki noszą nazwę Pucharu UEFA.
Liga Mistrzów (Champions League)
Liga Mistrzów UEFA (ang. UEFA Champions League) – międzynarodowe, klubowe rozgrywki piłkarskie, utworzone z inicjatywy UEFA w 1992, jako kontynuacja Pucharu Europy Mistrzów Krajowych (PEMK) i regularnie prowadzone przez tę organizację od sezonu 1992/1993 w ramach europejskich pucharów, przeznaczone dla najlepszych męskich drużyn klubowych (zajmujących czołowe miejsca w europejskich ligach krajowych). Najważniejsze oraz najbardziej prestiżowe klubowe zmagania piłkarskie na "starym kontynencie".
Historia rozgrywek
Piłkarski Puchar Europy Mistrzów Krajowych (zwany także Pucharem Europy lub Pucharem Mistrzów) został formalnie utworzony 26 lutego 1955 - jako pierwszy z europejskich pucharów - z inicjatywy Gabriela Hanot, dziennikarza francuskiego dziennika sportowego L'Équipe, a jego pierwszą edycję przeprowadzono w sezonie 1955/1956. Od I rundy (ewentualnie rundy eliminacyjnej) do fazy półfinałowej rozgrywany był on systemem pucharowym, tj. w formie dwumeczu (spotkanie "u siebie" i "na wyjeździe"), po którym zwycięzca awansował do kolejnej rundy, a przegrywający odpadał z dalszej rywalizacji. Pojedynek finałowy stanowiło natomiast jedno spotkanie, organizowane na neutralnym stadionie. Od sezonu 1991/1992 zmagania przybrały formę rozgrywek grupowych (dwie 4-zespołowe grupy), z jednomeczowym finałem dla zwycięzców każdej z nich. Przed rozpoczęciem edycji 1992/1993 zmieniono ich oficjalną nazwę na Liga Mistrzów, gruntowanie przy tym reformując ich formułę, przez co rywalizacja prowadzona pod tym szyldem stała się najbardziej prestiżowym i komercyjnym przedsięwzięciem piłkarskim na świecie. W kolejnych sezonach powiększono liczbę uczestniczących w nim drużyn z 8 - przez 16 (od 1994/1995) i 24 (od 1997/1998) - do 32 (od 1999/2000), dopuszczając do udziału nie tylko mistrzów poszczególnych krajów, ale - w przypadku najsilniejszych federacji - również drużyny zajmujące drugie, trzecie, a nawet czwarte miejsca w końcowej tabeli najwyższego szczebla ligowego. Stworzono w ten sposób turniej w którym rywalizują najlepsze drużyny europejskie, a niejednokrotnie na świecie
Obecny system rozgrywek
Rozgrywki grupowe są poprzedzone eliminacjami, w których biorą udział mistrzowie niżej sklasyfikowanych krajów oraz drużyny z trzecich i czwartych miejsc z najlepszych lig europejskich. Sama Liga Mistrzów składa się z dwóch faz. Pierwsza – faza grupowa, gdzie 32 drużyny grają w 8 grupach po 4 w każdej. Wszystkie drużyny grają ze sobą dwa razy. Z każdej grupy awansują dwa najlepsze kluby, natomiast trzecia drużyna awansuje do Pucharu UEFA. Druga faza – play off rozgrywana jest systemem pucharowym. Drużyny z danej pary grają ze sobą dwa razy – raz u siebie, raz na wyjeździe. Do finału awansują dwie drużyny, które rozgrywają tylko jedno spotkanie na neutralnym stadionie.
Reforma rozgrywek
Od 2009 zgodnie z zarządeniem Michela Platiniego - szefa UEFA - ma być przeprowadzona reforma dotycząca drużyn w tych rozgrywkach. Druzyny z lig, np. angielskiej czy hiszpańskiej z miejsc 3, 4 itd. mają ustąpić miejsca mistrzom krajowym z takich federacji jak, np. polska, słowacka, rumuńska itd., aby te nie musiały grać w eliminacjach. Decyzja ta spotkała się z ostrym sprzeciwem drużyn z najlepszych lig świata oraz z grupy G-14 oficjalnie nie uznawanej przez UEFA. Platini zapowiedział jednak, że reforma zostanie przeprowadzona bez względu na jakiekolwiek protesty.
Mecz o 3 miejsce w Lidze Mistrzów
W Lidze Mistrzów nigdy nie było meczu o 3 miejsce. Podobna sytuacja jest w Mistrzostwach Europy w piłce nożnej od turnieju w 1984.
Historia rozgrywek
Piłkarski Puchar Europy Mistrzów Krajowych (zwany także Pucharem Europy lub Pucharem Mistrzów) został formalnie utworzony 26 lutego 1955 - jako pierwszy z europejskich pucharów - z inicjatywy Gabriela Hanot, dziennikarza francuskiego dziennika sportowego L'Équipe, a jego pierwszą edycję przeprowadzono w sezonie 1955/1956. Od I rundy (ewentualnie rundy eliminacyjnej) do fazy półfinałowej rozgrywany był on systemem pucharowym, tj. w formie dwumeczu (spotkanie "u siebie" i "na wyjeździe"), po którym zwycięzca awansował do kolejnej rundy, a przegrywający odpadał z dalszej rywalizacji. Pojedynek finałowy stanowiło natomiast jedno spotkanie, organizowane na neutralnym stadionie. Od sezonu 1991/1992 zmagania przybrały formę rozgrywek grupowych (dwie 4-zespołowe grupy), z jednomeczowym finałem dla zwycięzców każdej z nich. Przed rozpoczęciem edycji 1992/1993 zmieniono ich oficjalną nazwę na Liga Mistrzów, gruntowanie przy tym reformując ich formułę, przez co rywalizacja prowadzona pod tym szyldem stała się najbardziej prestiżowym i komercyjnym przedsięwzięciem piłkarskim na świecie. W kolejnych sezonach powiększono liczbę uczestniczących w nim drużyn z 8 - przez 16 (od 1994/1995) i 24 (od 1997/1998) - do 32 (od 1999/2000), dopuszczając do udziału nie tylko mistrzów poszczególnych krajów, ale - w przypadku najsilniejszych federacji - również drużyny zajmujące drugie, trzecie, a nawet czwarte miejsca w końcowej tabeli najwyższego szczebla ligowego. Stworzono w ten sposób turniej w którym rywalizują najlepsze drużyny europejskie, a niejednokrotnie na świecie
Obecny system rozgrywek
Rozgrywki grupowe są poprzedzone eliminacjami, w których biorą udział mistrzowie niżej sklasyfikowanych krajów oraz drużyny z trzecich i czwartych miejsc z najlepszych lig europejskich. Sama Liga Mistrzów składa się z dwóch faz. Pierwsza – faza grupowa, gdzie 32 drużyny grają w 8 grupach po 4 w każdej. Wszystkie drużyny grają ze sobą dwa razy. Z każdej grupy awansują dwa najlepsze kluby, natomiast trzecia drużyna awansuje do Pucharu UEFA. Druga faza – play off rozgrywana jest systemem pucharowym. Drużyny z danej pary grają ze sobą dwa razy – raz u siebie, raz na wyjeździe. Do finału awansują dwie drużyny, które rozgrywają tylko jedno spotkanie na neutralnym stadionie.
Reforma rozgrywek
Od 2009 zgodnie z zarządeniem Michela Platiniego - szefa UEFA - ma być przeprowadzona reforma dotycząca drużyn w tych rozgrywkach. Druzyny z lig, np. angielskiej czy hiszpańskiej z miejsc 3, 4 itd. mają ustąpić miejsca mistrzom krajowym z takich federacji jak, np. polska, słowacka, rumuńska itd., aby te nie musiały grać w eliminacjach. Decyzja ta spotkała się z ostrym sprzeciwem drużyn z najlepszych lig świata oraz z grupy G-14 oficjalnie nie uznawanej przez UEFA. Platini zapowiedział jednak, że reforma zostanie przeprowadzona bez względu na jakiekolwiek protesty.
Mecz o 3 miejsce w Lidze Mistrzów
W Lidze Mistrzów nigdy nie było meczu o 3 miejsce. Podobna sytuacja jest w Mistrzostwach Europy w piłce nożnej od turnieju w 1984.
Witam ;-)
Witam. Stworzyłem kolejną podstronę do bloga www.manchester-united-kings.blogspot.com która tym razem opowiada o rozgrywkach piłkarskich (ogólnie). Nie ma tu zbyt wiele o Manchesterze United ponieważ ta podstrona jest skierowana wyłącznie do ogólnego wyjaśnienia najciekawszych rozgrywek piłkarskich : Europejskich (czyli Liga Mistrzów i Puchar Uefa), oraz Angielskich w których Manchester United bierze udział.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)